leven met verlies

leven met verlies · 31. juli 2018
Ik zal zo’n jaar of 15 zijn geweest toen mijn nonkel overleed. Tijdens de begrafenis, begon mijn tante (zus van de overledene) te wenen. Tranen met tuiten. Een andere tante zat naast haar. Ik hoorde haar sisssen: ‘Hou op! Je maakt je belachelijk.’ De snikkende tante kromp in elkaar en duwde haar zakdoek zo dicht mogelijk tegen haar gezicht om het geluid te smoren. Ik vond het een hartverscheurend tafereel. Op dat moment was ik nog niet vaak persoonlijk geconfronteerd met de dood. Maar...

leven met verlies · 15. april 2018
Wij- mensen- zijn zoekende! Dat kan ik zonder twijfel concluderen na mijn vorige nieuwsbrief. Zoveel reacties op de blog ‘Waarom?’: ontroerende, verdrietige, warme en ook opstandige. Het ‘waarom’ speelt bij afscheid en verlies een grote rol; zoveel is zeker. Eigenlijk was het vooral de vraag: ‘Kan je leven zonder een antwoord?’ die mensen in de pen deed kruipen. Met toestemming van de auteurs, plaats ik hier enkele (stukken uit) reacties: ‘Beste karin, je raakt een gevoelige...

leven met verlies · 05. maart 2018
Vroeg of laat hoor ik de vraag ‘Waarom?’ "Waarom is mij dit nu overkomen?" "Waarom uitgerekend mijn kind?" "Waarom nu? Net nu we konden gaan genieten."... De vraag wordt niet vanuit een slachtofferrol gesteld, maar vanuit een oprecht niet begrijpen. Toen ik pas weduwe was kon me dat uren bezig houden. Ik begreep maar niet wat hier de betekenis van was. Misschien zocht ik naar een soort rechtvaardigheid. Als rouwbegeleidster begrijp ik dit dus heel goed. Ik ga die vraag dan ook niet uit de...

leven met verlies · 13. februari 2018
Deze maand is het 8 jaar geleden dat de moeilijkste periode in mijn leven begon. Doodziek van de chemo en de bestralingen, moest mijn man ook nog dringend geopereerd worden. Hij heeft het ziekenhuis niet meer verlaten. Het was een intense periode met zeer weinig slaap, veel emoties, angst maar ook enorm veel liefde. Een fragment uit mijn dagboek van toen: ‘Guido is eindelijk rustig. Ik sluip naar de badkamer en bekijk mijn spiegelbeeld. Mijn haren zijn zo vettig dat ze jeuken. Mijn kleren...

leven met verlies · 01. februari 2018
“Ik zie het niet meer zitten.” De vrouw tegenover mij herhaalde wat ze me aan de telefoon had gezegd. Stilte. En dan weer: “Ik zie het echt niet meer zitten.” “Vertel eens,” nodig ik haar uit “wat zie je niet meer zitten?” Het werd een verhaal vol pijn en verdriet. Op een dag kwam ze thuis van haar nachtdienst en bleek haar man weg te zijn. Zijn kleren, foto’s, boeken, zijn muziek, zelfs zijn muesli had hij meegenomen. “‘Ik kwam in een half huis en in een nachtmerrie...

leven met verlies · 21. januari 2018
Dit gedicht zegt het in mooie, eenvoudige woorden. Je herkent vast wat de auteur bedoelt... "Als ik je vraag naar mij te luisteren en jij begint mij adviezen te geven dan doe je niet wat ik je vraag. Als ik je vraag naar mij te luisteren en jij begint mij te vertellen waarom ik iets niet zo moet voelen als ik het voel, dan neem je mijn gevoelens niet serieus. Als ik je vraag naar mij te luisteren en jij denkt dat je iets moet doen om mijn problemen op te lossen, dan laat je mij in de steek, hoe...

leven met verlies · 11. december 2017
December de feestmaand bij uitstek. Dat hoor en zie je in de media. Maar als je in een rouw- of verliesproces zit, kan dit een periode zijn die je het liefst wilt overslaan. Wat mij persoonlijk na de dood van mijn man heel erg kwaad kon maken, was dat de wereld gewoon doordraaide. Voor mij was die namelijk stil blijven staan. Toch gaat het leven door. Ook de winter dus met zijn donkere periodes en… de feestdagen. Een Kerstmis en een Nieuwjaar zonder je (overleden) partner, je vader, je...

leven met verlies · 16. november 2017
Afscheid nemen is iets wat we regelmatig moeten doen in ons leven. Anderhalf jaar geleden sloot ik voorgoed de deur van mijn huis in Limburg. Dat bracht nogal wat met zich mee heb ik ondervonden! Naast de praktische regelingen, besefte ik bij elke kast die ik leegmaakte dat deze periode een afgesloten hoofdstuk was in mijn leven. Een mix van emoties begeleidde deze tijd en met de ene kon ik al beter overweg dan met de andere…... Het herinnert me aan een gedicht dat ik ooit op mijn muur had...

leven met verlies · 01. november 2017
Wat is het toch dat kerkgebouwen met mij doen? Is het de stilte? Het gebouw zelf? Lees het hier

leven met verlies · 19. oktober 2017
Kijk jij op tegen de winter? De koude, donkere en korte dagen? Lees hier hoe je er wat makkelijker mee om kan gaan.

Meer weergeven