· 

Rejection Sensitivity

  " I learned the truth at seventeen
That love was meant for beauty queens...

To those of us who knew the pain
Of valentines that never came
And those whose names were never called
When choosing sides for basketbal... "  (Janis Ian- at 17)

 

Toen ik de eerste keer binnen therapie hoorde van rejection sensitivity, bekroop er me een gevoel van herkenning.

De zinnen ‘ Stel je niet aan’ en‘Trek het je toch niet zo erg aan’, waren schering en inslag in mijn leven.

(Als ik een euro gekregen had telkens iemand dit tegen me zegde, was ik nu rentenier 😊)

Maar wat is het nu precies?

Bij rejection sensitivity heb je heel snel het gevoel dat je afgewezen wordt door anderen.

Je denkt niet goed genoeg te zijn – niet te kunnen voldoen aan verwachtingen van de mensen rondom je.

Uiteraard bezorgt je dit een rot gevoel. En dus ga je dit vermijden door je in alle bochten te wringen (vaak tegen je eigen behoeften in) om toch maar iemand een plezier te doen of je gaat sociale situaties en (bepaalde) mensen uit de weg.

Dus door die overgevoeligheid voor afwijzing, ga je bepaalde dingen doen of net niet doen.  

Hoe ontwikkel je dit?

Iedereen wordt vroeg of laat afgewezen.

De promotie gaat je neus voorbij. Je wordt niet uitgenodigd voor dat feestje.Niemand vraagt je mee in desportploeg enz.

Als je dat één maal of enkele malen gebeurt, is dat niet zo erg. Je leert ermee om te gaan.

 

Maar soms wordt het een patroon. Je wordt ofwel door héél belangrijke mensen rondom je afgewezen (wat heel pijnlijk is) of je wordt regelmatig afgewezen. Dan kan het als een soort vast schema binnen sluipen in je leven.

 

En dan?

Als dit jou herhaaldelijk gebeurt op jonge leeftijd, ga je strategieën ontwikkelen om de pijn te mijden. Je wordt bijvoorbeeld perfectionistisch. Of superstreng voor jezelf. Complimenten hoor je niet of wil je niet aanvaarden.

 

Waarom ligt dit zo gevoelig?

Als mens, willen we allemaal verbinding. Erbij horen!

Afwijzing ligt niet in onze aard. Lees hierover in deze blog:https://www.senkaflex.be/2019/04/18/kritiek-we-lusten-het-niet/

 

Herkenbaar! En nu?  

Kan je hier nog wat aan doen?

Ja zeker. Aan onszelf werken, kunnen we ons hele leven lang.

Als je last hebt van rejection sensitivity is het belangrijk dat je inzicht krijgt in je emoties en er beter meer leert omgaan. Zelfzorg is hierbij het uitgangspunt.

En naast zelfzorg, ook die moeilijke: zelfcompassie. Dit betekent niet medelijden met jezelf maar een mildere kijk op wat je denkt en doet.

Door boeken te lezen over het onderwerp, een workshop te volgen, in begeleiding te gaan of erover te praten met iemand die je kan steunen, leer je andere strategieën te ontwikkelen.

En zo heb je er minder last van. 

Heb jij nog een andere, beproefde tip? Deel ze zeker onder deze blog...

 

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0