· 

To pill or not to pill...

Voor je deze blog over medicatie gebruik leest, wil ik eerst iets duidelijk maken:

het is geen pleidooi tégen het gebruik van medicatie – verre van.

De inspiratie voor dit schrijven is gekomen door een reclameblok op tv. Normaal is dat een trigger voor mij om iets te gaan doen (wasje uithalen, drinken halen, …). Niet deze keer dus en ik noteerde:

-          een pil tegen de ongemakken van de menopauze

-          een pil tegen hoofdpijn

-          een pil tegen diarree

-          een pil tegen slapeloosheid

-          een pil tegen lusteloosheid

-          een pil tegen depressieve gevoelens

Ik was een beetje overdonderd. Al deze boodschappen werden op dezelfde manier gebracht:  neem deze medicatie of supplementen en je probleem is opgelost.

Maar is het wel zo simpel? Of vereist dit enige vorm van nuance ?

Hier spreekt een medisch model: er is een probleem – we zoeken de oorzaak en geven daar de passende medicatie voor.

Dat werkt inderdaad (meestal) zeer goed bij lichamelijke aandoeningen. (En God weet hoe blij ik was tijdens een aanval van migraine dat er pijnstillers bestaan.)

We kunnen ziekte, pijn en gezondheid echter ook breder bekijken.  

Kijk even naar de definitie volgens de Wereldgezondheidsorganisatie:

" Health is a state of complete physical, mental and social wellbeing and not merely the absence of disease or infirmity."

Dit betekent ook dat we om gezond te worden en te blijven, verder mogen en moeten kijken dan zuiver naar het medische model.

In verschillende landen, waaronder Duitsland en Nederland bestaat al een vorm van integratieve geneeskunde. Ooit van gehoord? 

De integratieve geneeskunde is een vorm van geneeskunde die het belang van de relatie tussen arts en patiënt onderstreept. Ze is gericht op de persoon als geheel; baseert zich op bewijzen en maakt gebruik van alle geschikte behandelwijzen en bekwame behandelaars om een optimale gezondheid en genezing te bereiken.

Anders gezegd: de (huis)arts wordt gezien als coach van de patiënt. Hierbij is selfmanagement het uitgangspunt. De patiënt is en blijft zelf verantwoordelijk voor zijn gezondheid.

Preventieve zorgen zijn belangrijk.

Er moet aandacht zijn voor een gezonde omgeving; een wisselwerking tussen lichaam, geest en omgeving.

En last but nog least: openheid over een combinatie van de reguliere geneeskunde met aanvullende technieken die bewezen, effectief en veilig zijn.

 

Volgens onderzoek is meer dan 60 % van de bezoeken aan de huisarts, stress gerelateerd. En eerlijk - wie heeft dit niet persoonlijk al eens ondervonden? De cijfers over burn-out liegen er bijvoorbeeld niet om.

Denk ook aan de aangetoonde relatie tussen stress en het immuun systeem. Of de recente onderzoeken over hoe ons eetgedrag onze gezondheid beïnvloedt.

We zijn ergens fout gaan denken. Door de fantastische opkomst van de wetenschappen en bijhorende ontdekkingen hebben we verwachtingen gecreëerd dat alles (snel) op te lossen is.

Medicatie tegen extreme angsten en depressieve stoornissen kunnen in veel gevallen wél verlichting brengen. De effecten zijn echter niet eeuwig en de bijwerkingen moeten goed afgewogen worden. Meestal brengt een korte inname het meest op.

(Maar neemt het de oorzaak weg?)

Onderzoek heeft uitgewezen dat een positieve ondersteuning en de combinatie met psychologische hulp een beter resultaat geeft. Ook de effecten van schrijven en lichamelijke beweging betekenen een significante verbetering voor sommige ziekten of aandoeningen. Bovendien geeft therapie meer bescherming tegen een terugval.

Dus to pill or not to pill, is meer een weten waarom, wanneer en hoe lang.

Reactie schrijven

Commentaren: 0