· 

Ben jij een Procrustes?

Tijdens mijn humaniora jaren heb ik de Griekse mythologie bestudeerd. Toch ben ik nooit  de naam van Procrustes tegen gekomen.

Misschien is zijn verhaal niet zo interessant voor de schoolboeken. Hij is  namelijk geen held die bovenaardse prestaties levert.

En een  ‘good night story’ is het zeker niet. Wie was Procrustes dan wel?

Wel, Procrustes was een herbergier met een taverne in Attica, een Grieks schiereiland. Zijn etablissement lag op de weg naar Athene en was dus een goede uitrustplaats voor reizigers. Bovendien was zijn kookkunst meer dan goed. Velen zochten hier dan ook een onderkomen voor eten en overnachting.

Maar de sluwe Procrustes had bij elke logé een plan.

Hij bezat namelijk verschillende bedden en legde de vermoeide reiziger steevast in een bed dat niet paste.

Nadat de gasten lekker gegeten hadden en zich te ruste wilden leggen, kwam Procrustes controleren of het bed wel ok was. Maar dat was het dus nooit.

Als het bed te klein was, hakte hij een stuk van het lichaam af, zodat het wel paste.

Als het te groot was, rekte hij het lichaam van de reizigers als op een pijnbank uit.

En dan paste het bed wel..

De reizigers konden het dus nooit navertellen en hun bezittingen verdwenen… in de zak van Procrustes.

(Voor de volledigheid : deze nare man stierf terwijl hij zijn eigen behandeling onderging door Theseus)

Wat is nu de moraal van het verhaal?

Je kan je kijk op de wereld altijd zo manipuleren dat het in je eigen straatje past. Ongeacht de ‘collateral damage’ push je je eigen model door. 

Met andere woorden: je zorgt dat niemand het beter kan doen dan jij.

Iedereen mag van jou een mening hebben – zolang ze maar niet anders is dan die van jou.

Wie niet in het beeld past, wordt eruit gegooid.

Dat is Procrustes gedrag.

Je vindt dit in verschillende segmenten van de samenleving terug.

Zelfs in de therapie wereld, kom je dit ‘aanpassen’  tegen.  

Mensen begeleiden is echter maatwerk.  Ik geloof persoonlijk heel sterk in de juiste therapie, op de juiste tijd voor de juiste persoon.

Niet één opleiding, niet één therapie kan alle (psychisch) lijden verzachten. Laten we dus geen eenvormige bedden maken waarin iedereen moet passen maar openstaan voor samenwerking en diversiteit. 

Er is plaats voor iedereen op deze wereld.

Zo slapen we zeker beter…

Reactie schrijven

Commentaren: 0