· 

Waarom stilte goed voor je is

Vorige week had ik een ervaring waar ik stil van werd.

Het doel was een kleine week gaan schrijven aan mijn boek in een stiltehoeve. We zouden (aldus het programma) afwisselend mediteren, schrijven en gecoacht worden. De verblijfplaats vroeg absolute stilte tussen 23.00 uur ’s avonds tot en met het ontbijt. Dat las ik in de bijgevoegde informatie. Geen probleem dacht ik.

Bij de briefing op de eerste dag, bleek er een wijziging te zijn. Er werd gevraagd om volledige stilte te bewaren, gedurende de hele dag   (en nacht uiteraard ook).

Oeps, ging ik dat wel kunnen? Geen gezellige babbel met nieuwe mensen, wat ik normaal zo graag doe. Geen ‘hallo’, ‘smakelijk’, ‘waar schrijf jij over?’… Zip, mondje toe.

Wel, lieve lezer, ik heb het niet alleen gedaan; het smaakte naar meer!

Nu heeft natuurlijk niemand nog een wetenschappelijk bewijs nodig om te weten dat ons leven te rusteloos, te snel en te lawaaierig is.  De radio, t.v., ringtonen (waar halen ze die soms?) het verkeer: we ervaren nog zelden echte stilte.  Continu zijn we in verbinding met alles en iedereen en alles moet snel.

Zet daarnaast nog de nimmer zwijgende stemmetjes in ons hoofd waar we last van kunnen hebben. En de soms onbedwingbare behoefte om te babbelen. Als er mensen bij elkaar zijn en er ‘valt’ een stilte, wordt die vaak opgevuld. Men wordt er immers wat ongemakkelijk van.

En eerlijk is eerlijk: het was even wennen. Niet alleen die stilte tussen mensen rondom je, maar de stilte in de kamer, in de eetzaal, in de weide omgeving.

Het was een beetje als in mijn kindertijd. Grote vakantie, zomer en dan liggen ‘niksen’ in het gras. Kauwend op een madeliefje en starend naar de wolken. Gewoon ‘zijn’. Met als enige geluid een zoemende bij. De tijd leek toen nog eindeloos. Of zo’n rustgevend mooi beeld uit de Zuiderse landen: mensen die op een bankje (al dan niet leunend op een stok) zitten, en niks anders lijken te doen als kijken en zitten.

Maar dan; midden in de stilte, gebeurde er iets magisch. Als vanzelf ging ik luisteren naar mijn innerlijke stem. Niet de papegaaien in het hoofd maar dat plekje in de buik, waar je jezelf bent. Door stilte ‘tune’ je als het ware af op de iets fijnere frequenties dan normaal. En net als tijdens mediteren komt er een verbinding met dat vlammetje in je binnenste.

Ook raar maar waar: ik voelde me verbonden met de andere mensen. Zelfs zonder woorden, zonder te weten wie wie is en wat ze doen.

Hoe sterk dit kan zijn, zie je wel als er iets dramatisch gebeurt. Dan geven we respect door één minuut stilte. En wat een verbondenheid kan je dan voelen!

De meeste mensen riepen als ik vertelde wat ik ging doen:  dat zou ik niet kunnen!

Maar ‘ik kan niet’ is vaak ‘ik wil niet’. Pas op: het is ook niet niks. In de stilte komt vaak de ruis in ons hoofd naar boven. En dat geeft spanning. Als je dan bovendien geen tv, computer of radio hebt om jezelf af te leiden, kan dat erg vervelend zijn. Net als de olie die komt bovendrijven als je er water bij doet. Alles waar je je zorgen over maakt, elk gevoel dat je als negatief bestempelt : je ‘hoort’ het als je stil wordt.

Erg is dat niet. Zeker niet als je erdoor kan breken. Hoe doe je dat?

Geef deze gevoelens en ‘vervelende’ gedachten de ruimte. Niet meer dan dat. Leg de rode loper uit voor angst, jaloezie, verveling, …  Laat ze maar komen, voel ze en bekijk ze. Zonder oordeel.

Zo zal je iets formidabels eenvoudigs maar oh zo krachtig ervaren: ze lossen op. En je ‘hoort’ in stilte je eigen pure zelf.

Is deze blog dan een pleidooi voor een contemplatief leven? Nee hoor. Je hoeft je leven zeker niet drastisch te veranderen.  Meer nog: ben je gelukkig en gezond, houden zo .

Het is wél een pleidooi voor verstilling. Af en toe op de pauze knop duwen. Niet krampachtig zoeken naar die rust maar kleine stiltemomentjes  inbouwen. Enkele minuutjes per dag meditatie, eens gaan wandelen ver weg in de natuur. Je vindt vast wel ergens een moment en een plaats ver weg van de drukte.

Zo blijft je leven in balans. Je ervaart letterlijk wel-zijn. En daarom is stilte goed voor ons.