· 

Hoe je Vaderdag zonder vader doorkomt

Volgende week zondag worden alle vaders weer in de kijker gezet.

Voor mij is het de eerste keer zonder mijn papa. Hij stierf op 13 maart dit jaar. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan hem denk; soms in een flits, soms met een hart vol heimwee. Hoe oud je zelf ook bent en hoelang je ook je vader nog gekend hebt; vanaf het moment dat hij wegvalt, is er een stuk van je identiteit veranderd.

Met alle reclame en aandacht rond Vaderdag, zie ik -in alle eerlijkheid- een beetje op tegen die dag.

Ik besef goed dat ik niet de enige ben. Het zal voor meerdere mensen geen feestdag zijn.

Om iedereen die zich hierin herkent, een hart onder de riem te steken, geef ik je mijn tips hoe ik mijn papa ga eren zonder dat ik hem nog in levende lijve kan zien.

Ik heb namelijk besloten om het op mijn manier te ‘vieren’.

Naast zijn foto steek ik een mooie kaars aan; speciaal voor deze gelegenheid gekocht.

Een eigen ritueel hoeft niet groot te zijn. Je kan een foto centraal zetten,  een bezoekje aan het kerkhof brengen, een video waar je vader in te zien is afspelen,….

 

Muziek vind ik een troosteres van het eerste uur. Als je geen vader (meer) hebt (om welke reden ook) kan je je gevoel misschien herkennen in dit lied van Simon Keizer. https://www.youtube.com/watch?v=iRlM4kFc7QY

En komen er tranen… laat ze maar.

People cry. Not because they are weak. It’s because they have been strong for too long.

Rouwen moet je alleen doen, maar je hoeft niet alleen te zijn. Samen herinneringen delen aan je vader kan enorm troostend werken. Misschien is er zelfs een anekdote bij die je doet (glim)lachen?

“Ik wilde hem nog zoveel zeggen en daar heb ik nu spijt van”, vertelde een klant. Wat let je om het alsnog te doen? Ik heb zoveel innerlijke gesprekken met mijn vader. Op één of andere manier heb ik wel het gevoel dat hij het ‘hoort’.

En is het echt té confronterend en wil je het overslaan? Ook goed, er zijn geen regels.  Doe wat je hart je ingeeft.

 

Om af te sluiten een poëzie stukje.

Vaders,

Steeds onderweg.

Soms heel dichtbij.

Overtuigend

in lief en leed.

Steeds een kind

van hun tijd.

Maar voor altijd

een deel van mij. (AJ)

 

Fijne Vaderdag, Karin