· 

Hoe belangrijk is sociale steun?

Ik ga je huiswerk meegeven’, zei ik tegen mijn cliënt. Die keek zo verbaasd, dat ik spontaan in de lach schoot.

Tsja, als coach geef ik soms opdrachten mee en in dit geval was het een taak die 2 mensen gelukkig kon maken. Hoe dat komt vertel ik aan het eind van deze blog.

Je sociale steun, mensen die je omringen: hoe belangrijk zijn die voor jou?

Ik kan je als coach vaardigheden en krachten in jezelf leren ontdekken en inoefenen. Maar als dat proces ondersteund en gewaardeerd wordt door je omgeving, heb je een extra troef in handen.

Mensen zijn van nature sociale dieren ! Leven in een gemeenschap betekende (heel) vroeger immers meer kans op overleven. En dat is blijven hangen. Het is trouwens om meerdere redenen niet verwonderlijk dat mensen in je omgeving belangrijk voor je zijn.

En het moeten er niet veel zijn. Niet iedereen is een ‘gezelschapsmens’; enkele vrienden volstaan.  Eenzaamheid is vooral een gevoel van niet verbonden zijn en dat is iets heel anders dan alleen zijn. De ‘wilde’ in ons wil tot een stam behoren.

Waarom is dat dan zo belangrijk? Die vraag kan ik makkelijk beantwoorden. In de meest ingrijpende ervaring in mijn leven –de dood van mijn echtgenoot- heb ik ondervonden wat sociale steun kan bieden. Naast emotionele steun, was er iemand die mijn gezondheid in de gaten hield. Er waren mensen die me logistieke steun boden: vervoer voor mijn kinderen o.a. Van andere weduwen kreeg ik informatie: wat ik kon doen, waar ik raad kon vragen… En op momenten dat ik het echt moeilijk had, was er professionele steun in de vorm van een therapeute.

Terugkijkend op deze periode, vind ik het ongelooflijk hoeveel mensen er hun aandacht, expertise, warmte,… aanboden.

Veiligheid, waardering,  ondersteuning van ideeën, lichamelijke verzorging, gezelligheid,… Allemaal zaken die je kan krijgen door sociale steun. 

Daarom kreeg mijn cliënt huiswerk. Ze had namelijk verteld dat ze graag een vriendin wilde hebben; wat vrouwelijk gezelschap. Er was vroeger wel iemand geweest maar dat contact was verwaterd. Tot ze enkele jaren geleden per toeval in de krant zag dat die vriendin haar man overleden was. Ze ging naar de begrafenis en diezelfde avond nog belde haar vriendin om te zeggen hoezeer ze het apprecieerde dat mijn cliënt die dag daar geweest was. ‘We moeten terug contact houden’ werd er gezegd. En dan gebeurt wat zo vaak gebeurt….. Niets. Eerst is er geen tijd, dan begin je van alles te denken (ze zal het wel druk hebben, ze zal dat niet meer weten, ..). En hoe meer tijd er  over gaat, hoe meer je opziet tegen het telefoontje.

Tot je een coach voor je hebt   Mijn opdracht was: als je seffens thuis komt, neem je de telefoon en je belt haar gewoon op. En we zien wel wat er gebeurt…

Dat was stof voor de volgend sessie. :)